-
آخرین اخبار
- • رنجنامه جمعی از خانوادههای شهدای هفتم تیر خطاب به شهيد بهشتی
- • در جریان مجلس هفتم مدعیان پیروی از رهبری، خلاف دستور رهبری عمل کردند
- • به حکم وظیفه فرزندی امام نسبت به اشتباه فاحش صدا و سیما اعتراض دارم
- • در بیانیه شما نکات مثبت و گامهایی به سوی اتحاد و رفع بحران دیده می شود/جناب عالی را پیرو امام علی مي دانم
- • بیانیه اعتراضی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران نسبت به بازداشت دانشجویان
- • حضور اعضای شورای شهر تهران در منزل دکتر علیرضا بهشتی
- • سونامی در خبرگزاری بنیاد شهید وامور ایثارگران
- • انقلابي واقعي، كسي است كه در مسير اصلاحات گام بردارد
- • اعتراض سيد حسن خميني به ضرغامي
- • احمدینژاد از10سال پیش تا امروز
- • ابوالفضل قدياني و حسن رسولي آزاد شدند
- • دروغ پردازيهاي فارس ادامه دارد
- • اگر قوه قضائیه دچار بيعدالتي گردد،مخاطرهای جبرانناپذیر در آینده پیشبینی میشود
- • به ياد احمد
- • پارلماننيوز رفع فيلتر شد
-
• اصلاحات شکست ناپذير است
گفت وگو با سيدمحمد خاتمي
-
• خاتمی را از رقابت بازداشتند
گفتگو با محمد عطریانفر
-
• احزاب ما هنوز به بلوغ حرفهای نرسیدهاند
گفتگو با محمدرضا تاجیک
-
• براي تغيير قوانين نانوشته مي آيم
گفت وگو با معصومه ابتکار
-
• پيشنهاد تاکتيک انتخاباتي اصلاح طلبان
گفت وگو با محمدعلي نجفي
-
• تحريم گزينهاي سوخته
شبنوشته ها -
• ماجراهاي من و وزير راه
اقتصاد نویس -
• ستارگان اصلاحات یا مهره های سوخته سیاست
روزنامه نگار پارتی -
• نقدي بر يادداشت محمد علي ابطحي در اعتماد ملي
دل نوشته های یک روزنامه نگار -
• خبرگان و خبرنگاران و حکایت...
كلاشينـكـف ديـجيتال
2- مدیریت یك علم است و من بارها در تمام این مدت و در تمام گفتوگوهایم اشاره كردم برای دانستن مدیریت باید درسش را خواند و یا در زمینهاش مطالعه كرد، چیزی كه این روزها آن را در حوزههای مدیریتی نمیبینیم. انگار هر كس كار خودش را میكند و به مدیریت با دید علمی نگاه نمیكند. مشكلات اقتصادی و فرهنگی كه این روزها میبینیم و این كه هر چند روز یكبار فرد جدیدی بر رأس كار میآید، نشانه عدم شناخت علمی و كارشناسی است. این عدم شناخت اگر ادامه پیدا كند، ضربههای جبرانناپذیری بر پیكره ایران خواهد زد.
3- هزینهها را قبلا دادهایم، همان وقتی كه روی حرفی حساب میكنیم و فیلم میسازیم و فیلم توقیف میشود، همان وقتی كه ناكارآمدیهای مدیریتی همه چیز را به هم میریزد، هزینهها را دادیم.
به جرأت میتوانم بگویم سینما در دورههای قبل به ویژه در دولت هشتم وضعیت بسامان و بهتری داشت و در جهت سینمای فرهنگی حركتهای درستی داشتیم. نباید زحمتهای دولتهای قبلی را به باد داد و همه چیز را خراب كرد، این روزها این سینمای از رونق افتاده و كمنفس نیاز به كمك دارد؛ كمكی كه شاید میرحسین بتواند به آن بكند. همین است كه میرسیم به قضیه حمایت هنرمندان! هنرمندان باید از سینمای خودشان دفاع كنند و به كاندیدایی كه میشناسند رأی دهند و از او اعلام حمایت نمایند. عدهای میگویند هنرمندان نباید اینگونه واضح به دفاع از كاندیدایی بپردازند، ولی هنرمند هم مثل هر كسی آزاد است و میتواند از عقایدش دفاع كند.
4- موسوی مرد عمل است، شعار نمیدهد، این را در نخستوزیری دوران جنگش به وضوح حس كردیم، او امتحان خودش را به عنوان یك مرد روشنفكر پس داده، میرحسین را بهعنوان مرد عمل میشناسم، او هدفش سازندگی است و نگاهی عمیق و مردمی دارد، همین نگاه مردمی است كه ما را به آینده امیدوار میكند.
5- تجمع و اعلام حمایت قاطعانه هنرمندان از میرحسین موسوی، باعث ترغیب مردم است و میتواند كسانی را كه خیال رأی دادن ندارند به تكاپو وادار كند. این خیلی مهم است كه ما بتوانیم آرای خاموش را به پای صندوقهای رأی بكشانیم. این یك اصل مهم است كه باید به آن فكر كرد و برای رسیدن به آن از هیچ تلاشی فروگذار نبود.
6- اگر رئیس جمهور آینده ما میرحسین موسوی باشد كه خودش میداند چه باید بكند. حداقل خیالمان راحت است كه میرحسین كتاب خوانده و اهل هنر است. این را از وقتی كه فرهنگستان هنر را اداره میكرد میدانستم. مدیریت موسوی در هرجایی كه پا میگذارد، بهقدری قوی و درست و كارآمد است كه جای هیچ شك و شبههای را نمیگذارد. من مطمئنم مهندس موسوی با آوردن یك وزیر فرهنگ حاذق و با سواد كه حداقل اسم بازیگرها را بداند و پای حرفش بایستد، همه چیز را درست میكند و این فرهنگ از رونق افتاده را كمك میكند. همین قضیه من را به آینده ایران و فرهنگ و سینما خوشبین میكند و احساس خوبی نسبت به آینده به من میدهد.
7- بیش از 120 فیلم و كتاب و مجله توقیف شده. جلوی بهترین آثار را میگیرند. احساس ناامیدی اهالی فرهنگ را احاطه كرده و كسی به فكر سروسامان دادن به ماجرا نیست. دولت فعلی به وعدههایش عمل نمیكند و فیلمی كه خودش مجوز پخش و تولیدش را داده توقیف میكند. هیچ كس نمیداند با توقیف یك اثر چند خانواده از نظر معیشتی زیر سؤال میروند. چطور میشود دولتی سر حرف خودش هم نایستد؟ مگر میشود آدم به راحتی حرف و قول خودش را نقض كند؟ پس تكلیف آن نویسنده، چاپخانه، ناشر و از همه مهمتر آن فكر خلاقی كه با این وضعیت از كار میافتد چه میشود؟ چه كسی میتواند تضمین كند فكر و نیرویی كه اینگونه در معرض بیمهری بیدلیل قرار گرفته دوباره بتواند تولید فكر و فرهنگ كند؟ تكلیف این فرهنگ كهن كه به بادش میدهیم چه میشود؟ چه باید بكنیم برای نیرویی كه توان امرار معاش و تامین هزینههای معیشتیاش را ندارد؟ آیا تضمینی هست كه این نیرو باز هم به درستی رفتار كند؟
8- از مردم میخواهم یك بسمالله بگویند و وارد عمل شوند و تلاش كنند برای آمدن رئیس جمهوری كه مرد عمل است، كتاب خوانده و دلش برای هنر میتپد. به مردم میگویم تلاش كنیم برای آنكه دیگر فیلمی توقیف نشود، برنامههای دوست داشتنیمان را ببینیم، كتابهای مورد علاقهمان را بخوانیم، به آیندهمان امیدوار باشیم و گاهی بدانیم اتفاقات خوبی در شرف وقوع است...
9- اگر شرایط همینگونه پیش برود، من آینده زیبایی برای خودمان متصور هستم. میرحسین بهعنوان یك مرد فرهنگی و كسی كه سابقه مدیریتی درست دارد و اصلا میداند مدیریت یعنی چه، میتواند این اوضاع بیسروسامان ما را درست كند. حداقل دلمان خوش است كه، وزرایش سر جای خودشان هستند و با علم روز پیش میروند. من به آینده مملكت با وجود میرحسین موسوی به شدت خوشبینم. البته به شرط آنكه بعد از آن هم پشت او را خالی نكنیم و ما هم سر حرفمان بایستیم.
10- سلام من را به آقای موسوی برسانید و بگویید كه منتظر آمدنش هستیم و دوست داریم برایمان وزیر فرهنگ كتابخوان انتخاب كند. به او بگویید ما به آینده خوشبینیم.
منبع: چلچراغ

